يكشنبه 26/7/1383

امروز بحث ها و سخن ها و صحبت ها حول محور اعمال بعد از احرام حجاج كاروان ما در شب قبل بود كه به علت حلول ماه مبارك رمضان انجام مي گرفت عده اي به دلايل شرعي در اين اعمال شركت نكرده بودند كه يكي از آنها من بودم و لكن آنچه كه از فحواي بحث ها استنباط مي شد اينكه گويا مي خواسته اند حجاج را بين ساعت 7 الي 7:30 دقيقه از باب السلام وارد حرم كنند كه اين امر به علت ازدحام بيش از حد جمعيت از يك طرف و شروع نمازهاي مخصوص ماه مبارك رمضان كه معمولاً تا ساعت 8:30 دقيقه شب ادامه مي يابد امكان پذير نبوده و عملاً حين نماز نمي شود از صفهاي بين نماز رد شد و علي الاصول نبايد هم رد شد كه صفها در هم مي شكند و مانع از حضور معنوي نمازگزاران مي گردد و حواسشان را پرت مي كند و بدين جهت حجاج در جلو باب السلام سرگردان و بحث مدير كاروان و معاون كاروان و روحاني كاروان بالا مي گيرد و روحاني كاروان با عصبانيت تمام با مسئله برخورد و دخالت غير خود را در تعيين وقت انجام اعمال حج و ساير مسايل شرعي مربوط به آن را برنمي تابد. من وقتي اين مباحث را شنيدم طبيعتاً از بروز اين قبيل بحث ها آن هم در جلو باب السلام و در انظار بقيه حجاج ناراحت شدم و متأسف از اينكه اگر مسايلي هم هست كه حتماً مي تواند باشد نبايد كه طرح آن در انظار عمومي و با جنگ و جدل توأم باشد اينكه وظايف و مسئوليت ها بايد مشخص باشد تا تداخل در وظايف همديگر ايجاد مسئله نكند امري قابل طرح و قابل قبول است و لكن اگر تداخلي هم صورت مي گيرد حتماً و قطعاً با حسن نيت و صرفاً از باب همكاري ، همياري و هر چه بهتر و پربارتر شدن اعمال انجام مي گيرد كه هم نيت روحاني گروه ، هم مدير كاروان و هم معاون و ساير دست اندركاران جز اين نيست و نمي تواند هم باشد به هر صورت آنچه كه قابل ذكر است اينكه ما مسائلمان را مخصوصاً نقاط ضعف همديگر را در حيطه هاي مديريتي با منطق و درايت و در يك محفل خصوصي حل و فصل كنيم نه با هو و جنجال و در انظار عمومي كه اين قبيل امور نه تنها كه به شئونات گروه و كاروان و حجاج بلكه به كشور ما هم لطمه مي زند. بحث بعدي و داغ ديگري كه امروز مطرح بود اينكه گويا پرواز برگشتي حجاج به ايران كه تا اين تاريخ مشخص نبود صبح چهارشنبه 29/7/1383 خواهد بود و چنين زمزمه مي شود كه سه شنبه بعد از افطار بايستي اتاقها تخليه شود از آنجائي كه اين موضوع به

ادامه دارد