|
یادداشتهای سفر حج عمره
|
|
|
|
||||
|
مسئله ديگر اينكه نمازگزاران در هر نماز بعد از قرائت سوره حمد يكصدا مي گويند آمين ( كه البته من صداي دسته جمعي را مي شنيدم و لكن تشخيص نمي دادم چه مي گويند بعد از پرس وجوي مكرر مشخص شد مي گويند آمين ) كه بعد از مشخص شدن اين امر من هم به تبع جمع آمين مي گفتم يكبار حاج رحيم از همسفرهاي بازاري مان به من تذكر داد كه حاجي آقا : من متوجه شدم شما هم مي گوئيد آمين نگوئيد در نماز اشكال توليد مي كند و من واقعاً در ابهام بودم كه اشكال اين امر كجاست آيا اين همه نمازگزار ، نمازشان را با اشكال مي خوانند به هر حال من هم بعضي وقتها آمين مي گفتم تا به خيال خودم به جمع بپيوندم و بعضي وقتها نمي گفتم كه مبادا نمازم توأم با اشكال باشد. دلم مي خواهد اين قبيل مسايل را روحانيون كاروان ها اگر هم نمي دانند و ترديد دارند از بزرگترها و مراجع محترم رفع شك نمايند و با شفافيت تمام حجاج را در جريان بگذارند و ارائه طريق نمايند تا خداي نكرده هم مشمول ذمه نشوند و هم براي امثال ماها رفع ابهام شود من تصورم بر اين است كه علت وجودي روحانيون كاروان ها روشنگري و توضيح اين قبيل مسايل هم هست . آنچه كه قابل ذكر است اينكه روحانيون كاروان ها مسئوليت هاي شرعي و عرفي بالائي به عهده دارند و مسئوليت آنها صرفاً نبايد در گوش كردن به حمد و سوره و تلفظ صحيح يا ناصحيح آن خلاصه شود. يادم مي آيد در سفر اول حج عمره ام كه در سال 1381 به دعوت حضرت دوست ممكن شد يك روز در مدينه بعد از صرف ناهار كه با يك فرهنگي فهيم از پله هاي رستوران پائين مي آمديم روحاني كاروان جلومان را گرفت و ما را در سالن به كناري كشيد و يك كاغذ پلي كپي و يك خودكار در دستش روي يك صندلي نشست ما هم نشستيم و بدون مقدمه از من خواست كه حمد و سوره ام را بگويم رفتارش چنان بود كه گوئي دنبال خلاف كاري مي گردد تا جريمه اش كند مرا ياد بعضي از مأموران پليس راه و راهنمائي انداخت كه در كنار جاده ها يا خيابانها كمين مي كنند و دنبال خلاف كاري مي گردند كه صد البته نه اينكه راهنمائي شان كنند بلكه به خاطر اينكه نقره داغشان كنند و جريمه شان نمايند، به هر صورت ما هم غافلگير شديم يا از ترس بود يا از دلهره گويا اشتباهي كرديم و لكن اين امر را برنتافتيم و اين برخورد را تحمل نكرديم نه از باب اينكه نمي خواستيم اشتباهمان را رفع كنيم بلكه از باب اينكه نمي خواستيم برخوردها به اين صورت مچ گيري تداوم پيدا كند آن هم نه به تنهائي بلكه در حضور غير ، به روحاني گروه اعتراض كرده و به ايشان عرض كردم كه… ادامه دارد
+
نوشته شده در شنبه نهم تیر 1386ساعت 9:18 توسط منوچهر انتظار
|
|
|||||
|
|||||