بازار عربستان مخصوصاً مكه و مدينه بايستي در اولويت نخست براي كالاهاي ممالك اسلامي باز باشد نه اينكه ما در عربستان به جاي نوشابه زمزم ايران كوكاكولاي امريكا مصرف كنيم و اگر هم مسلماني ايراني همت كرد و خواست زمزم را به عربستان صادر كند سنگ جلويش بياندازيم و هزاران مانع برايش بتراشيم آنچنانكه صادرات را ببوسد و به كناري بگذارد.

( اين اشكال تراشي ها عملا در مورد شخص من انجام شد و حتي تلاشهاي بي شائبه دكتر سبحان اللهي استاندار محترم آذربايجانشرقي و نجفي رئيس پرتلاش سازمان بازرگاني و دبير كميته صادرات استان در حل و فصل اين موضوع به نتيجه نرسيد.)

از اقتصاد بالاي مكه و مدينه حتي در چين و ماچين نيز به طور مطلق بهره مندند و لكن ما اندر خم يك كوچه ايم كشورهاي كمونيستي نظير چين حتي تابلوهاي زردوزي شده حرم الهي را با سليقه و دقت تمام مي دوزند و به ما مي فروشند در حالي كه در اكثر موارد ما عوض استفاده از اين همه مواهب اسلامي مربوط به خودمان به سر و كله هم مي زنيم ( البته كشورهاي اسلامي را عرض مي كنم ) چنين به نظر مي رسد كه از طرف بزرگان حكومتي ، ديني و تجاري ممالك اسلامي مخصوصاً كشور خودمان ايران بينشي ديگر و حركتي پوياتر لازم است تا تسهيلات كافي در جهت حضور اقتصادي پرتوان در عربستان به ويژه مكه و مدينه فراهم شود تا تبعات اين حضور بتواند در جهت شكوفائي اقتصاد ممالك اسلامي به طور مثبت و مؤثر كارساز گردد. از آنجائي كه كشور ما و بزرگمردان آن توان برنامه ريزيهاي دقيق جهت استفاده از تمام توان منديهاي كشورهاي اسلامي را دارند لزوماً به نظر ميرسد در ايام حج و در اوج حضور مسلمانان سراسر دنيا در مكه مي توان ترتيب سمينارهاي تخصصي با حضور سران كشورهاي اسلامي را در مكه فراهم آورد و استراتژي سياسي ، اقتصادي ، اجتماعي پيشرفته اي را با توجه به نيازهاي زمان مدون نموده و اين واقعيت انكارناپذير و مورد قبول تمام دنيا را يكبار ديگر در عمل به جهانيان نشان داد كه اسلام و مسلمين براي خود جهاني هستند جهاني كه دنيا بايد روي آن حساب كند كه مي كند ، جهاني با انديشه هاي كارساز و والاي دنيوي و معنوي ، اين همه تلاش خودكامگان براي ايجاد تفرق بين مسلمين صرفاً ناشي از دلهره آنها از وحدت اين مجموعه متفكر است كه هر چه بر سر ما بيايد از تفرق ما خواهد بود و از عدم تحمل همديگر به خاطر منيت هايمان ، مسلمين جهان به گواه تاريخ شان هميشه حرفهايي براي گفتن داشته اند زمان را از دست ندهيم كه فرصت هاي كنوني تاريخ سازند.

ادامه دارد